Op 11 maart 2010 om 16:00 werd de nieuw gekozen raad van de gemeente Delft geïnstalleerd. Daarmee kwam voor mij een einde aan een periode (2000-2010) waarin ik Delft mocht dienen als actief politicus. Het besluit daartoe had ik zelf genomen: ziekte maakte mij het werken onmogelijk.
Ik dank al degenen die hun vertrouwen in mij gesteld hebben, in de partij, in de raad, en vooral in de stad. Dank ook voor het dertigtal kiezers dat bij wijze van afscheidsgroet een voorkeursstem op mij uitbracht. Wees overigens allen welkom om contact op te nemen als steeds, wanneer ik van nut kan zijn.
Nagenoeg op hetzelfde moment bereikte mij het bericht van het overlijden van Hans van Mierlo. Het maakte mij treurig en melancholiek maar stemde mij ook dankbaar: hem die vlak na mijn eindexamen gymnasium de politiek voorgoed veranderde, zal ik mij altijd herinneren als een inspirerend voorbeeld. Vervolgens kwam het nieuws over het terugtreden van Wouter Bos. Ik hoop van ganser harte dat Job Cohen hem mag opvolgen. Mijn hart spreekt daarover als volgt: het vertrek van Joop den Uyl sloeg een gat dat nooit gedicht werd, maar nu staat daar Job Cohen, die de slogan "Sterk èn Sociaal" als geen ander belichaamt. Ik hoop dat hij een samenleving dichterbij brengt waarin mensen met het gezicht, en niet met de rug naar elkaar toe staan. Mensen willen er immers "bij" horen, en dat is misschien wel het meest fundamenteel humane. Klik op "foto's" in het menu links voor een foto van mijn raam dezer dagen.
Mijn gezicht zal overigens nog vaak genoeg langs de lijn te zien zijn: Delft gaat mij ter harte en politiek blijft mij fascineren. Sommige gezichten zal ik daar niet meer zien en dat zal mij pijn doen, maar na ervoor gestreden te hebben zal ik dat maar moeten accepteren, sans rancune mais avec nostalgie.
Een gedicht bij mijn afscheid van de actieve politiek volgt hieronder. Het staat in mijn bundel GRENSGEVALLEN (preview) en is gemaakt voor een collega. Het heeft evenwel een ruimere betekenis: afcheid van de raadszaal, een tijdperk etc.
AFSCHEID
je t’inventerai des mots insensés que tu comprendras
(Jacques Brel)
ik wil je één ding zeggen voor ik ga, wil ik je in stilte zeggen voor ik ga er blijft een draad, een rode draad die zich van rode hemd naar rode hemd ontspint en rode hart met rode hart verbindt
zo weet je dat ik je nadat ik weg gegaan ben vind wanneer ik in de verte staande naar je kijk en je zie gaan
dit wou ik zeggen, of liever nu ik vertrokken ben, voor je op mijn verlaten zetel leggen
dit is het enig ding dat ik je wilde zeggen voor ik ging
Deze website gaat binnenkort op de schop en zal dan hoofdzakelijk over poëzie gaan. Politieke commentaren wil ik ook gaan brengen, maar mogelijk op een andere plaats: daarover vinden momenteel gesprekken plaats.
