disclaimer: Deze columns, voor zover ze op mijn website gepubliceerd staan, weerspiegelen in principe mijn persoonlijke mening over zaken en mensen. Ze vallen onder mijn verantwoordelijkheid en vertegenwoordigen niet a-priori de opvattingen van de Delftse PvdA-fractie en/of de PvdA-afdeling Delft/Midden-Delfland. Het zijn dan ook columns, die een zekere scherpte en gechargeerdheid kunnen hebben.
15-06-2010 <DE WARE AARD>
Ik had er natuurlijk al langere tijd vermoedens over, maar nu wordt het mij vanuit Onafhankelijk Delft (en vanuit PVV-hoek) klip en klaar uitgelegd. In de woorden van Jolanda Gaal:
“Onafhankelijk Delft staat voor vrijheid van meningsuiting en integer bestuur. Wij willen kunnen zeggen wat wij vinden, wat wij denken en wat wij willen, zonder daar door bepaalde groepen mensen, als discriminerende partij voor te worden veroordeeld.”
Dat is een opmerkelijke opvatting over de vrijheid van meningsuiting, die op pijnlijke wijze blootlegt wat OD en de PVV (namens wie mevrouw Gaal immers voorgeeft te spreken) over die vrijheid voor opvatting hebben: wij mogen alles zeggen, maar zij moeten daarover hun mond houden.
Welnu, mevrouw Gaal, daarover ga ik dit zeggen: de vrijheid van meningsuiting geldt voor iedereen. Bijvoorbeeld: u zegt dingen die mij niet bevallen. Dat mag u ook, en daarvoor klim ik desnoods op de barricaden. Evenzogoed mag ik op mijn beurt zeggen wat ik van uw uitlatingen vind, want het grondrecht vrijheid van meningsuiting is niet exclusief in handen van de ene groep (Ons Soort Mensen), met uitsluiting van de andere groep (Dat Soort Mensen).
En denkt u nu alstublieft niet dat ik u het zwijgen wil opleggen! Dan heeft u het nog steeds niet begrepen. Het moet alleen wel van twee kanten komen: u mag zeggen wat u wilt, en ik ook, zelfs over u. Niet zo lang geleden schreef u bijvoorbeeld: “De buitenlanders misbruiken onze dochters.” Dat mag u zeggen, het is uw recht en voor dat recht sta ik pal. Ik zeg over uw uitlating echter: “U discrimineert en generaliseert.” Dat te zeggen is mijn recht en daar hebt u het maar mee te doen. En als u zo voor de vrijheid van meningsuiting bent, hoort u voor mij op te komen, ook al bent u het inhoudelijk niet met mij eens.
Tot slot: uw opvattingen bevestigen mij dat partijen als PVV en OD in wezen antidemocratisch zijn, en de vrijheid van meningsuiting exclusief voor zichzelf opeisen. Langs democratische weg macht veroveren om vervolgens de democratie de nek om te draaien. Na 77 jaar is er nog niet veel veranderd. Maar blijft u alstublieft schrijven over uw opvattingen: het daglicht is nog altijd het beste ontsmettingsmiddel.
21-02-2010 <WETHOUDER ANNE KONING: EEN GOEDE KEUS OP 3 MAART>
Bij de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen roep ik de Delftenaren uiteraard op, te stemmen op lijst 1, PvdA. Een mooie lijst, met de actieve lijsttrekker Ernst Damen van wie ik veel verwacht, en verder een goede mix van ervaring en jong talent.
Niettemin ga ik persoonlijk mijn stem uitbrengen op nummer 20 van die lijst, onze wethouder Anne Koning:
Ik vind Anne als echte sociaal-demokraat het boegbeeld van de PvdA-Delft, en een goede wethouder die veel gedaan heeft voor Delft. Ik zie haar graag nog vier jaar doorgaan met het goede werk. Over dat werk laat ik haar zelf aan het woord:
VERKIEZINGSOPROEP
Op 3 maart zijn de verkiezingen voor de gemeenteraad. Door de verwikkelingen in de Haagse politiek is de uitslag dit keer onzekerder dan ooit. In deze mail vraag ik je hulp in de strijd voor een goed Delfts resultaat in de verkiezingen.
Als je al lang je keus hebt gemaakt, en dit dus ongelegen komt, dan hierbij mijn excusses. Ik stuur deze oproep omdat ik me echt zorgen maak over de uitslag op 3 maart. Dus maak ik liever een bericht te veel dan te weinig.
Delft is net begonnen aan een historische klus: de bouw van de treintunnel. Het is een even noodzakelijke als spannende operatie. Voordat de tunnel er is, gaan we er met zijn allen behoorlijk last van krijgen.
Gelukkig is een belangrijk risico nu afgedekt. Ik heb me er persoonlijk hard voor gemaakt dat het financiële risico voor de bouw van de tunnel gedragen wordt door het rijk. Maar daarmee zijn we er nog lang niet. Ook tijdens de bouw van de tunnel wil ik mij er sterk voor maken dat de overlast en risico's voor Delft zo veel mogelijk beperkt worden.
Het gaat mij er namelijk niet alleen om wat er gebeurt, maar ook hoe het gebeurt.
Daarom vind ik het belangrijk om echt te luisteren en zoveel mogelijk samen te werken met de mensen waar het om draait.
Dus - heb ik samen met bewoners actie gevoerd tegen bovengrondse hoogspanningslijnen bij Tanthof. (die gaan nu onder de grond) - heb ik een speeltuin aangelegd waar kinderen echt lekker vies kunnen worden (en nog tientallen andere speelplekken en parken aangelegd of verbeterd) - luister ik echt naar bewoners bij het vaststellen van parkeertarieven (waardoor er in de gemeenteraad geen discussie meer was over dat onderwerp) - werk ik vol passie aan een kindvriendelijke, mooie stad - kon de TU eindelijk studentenwoningen bouwen (waaronder de snelste studentenflat van Nederland) - zijn beeldkwaliteitsplannen inmiddels normaal en krijgen we een stadsbouwmeester
Vragen of opmerkingen? Mail me op akoning@delft.nl en ik doe mijn best zo snel mogelijk te reageren.
Er is nog veel te doen. Ik wil daarom graag verder als wethouder. Stem daarom PvdA. Maar een goed verkiezingsresultaat voor de PvdA is daarvoor misschien niet voldoende. Een stem op mij ervaar ik echt als een bijzondere steun in de rug. (Lijst 1, nummer 20)
Met vriendelijke groet,
Anne Koning
En ik beveel Anne bij u aan,
Rolf Clason, zittend raadslid, zie verder onderstaand bericht van 25-10-2009
25-10-2009 <EEN EERVOLLE 13e PLAATS>
Je staat op de 13e plaats op de lijst, zag ik op internet. Is dat niet een beetje laag? Aldus de vraag van de taxichauffeur die mij gisteren kwam halen, waar hij nog aan toevoegde: Ik zie je altijd overal met mensen in gesprek, dat is toch belangrijk voor een politicus, waarderen ze dat dan niet in de PvdA?
Tja, dat vroeg om een uitleg en mijn uitleg aan hem probeer ik hier nog eens te formuleren. Het kost me bloed zweet en tranen, want het is geen leuk verhaal. Ik ben eigenlijk al heel lang politicus en socialist in hart en nieren en het is nog steeds zo dat ik zaken wil veranderen wanneer ze naar mijn overtuiging niet goed zijn. Dat alle inwoners van Delft een beetje fatsoenlijk kunnen leven is daarbij mijn uitgangspunt als lokaal politicus. Daarbuiten voel ik mij ook nog kosmopoliet, maar dat terzijde.
Maar ondanks die duidelijke overtuiging en mijn onverminderde strijdlust moet ik zo langzamerhand onder ogen zien dat ik het niet meer kan volhouden. De beperkingen die de ziekte van Parkinson mij oplegt maken dat ik geen goed raadslid meer kan zijn, gemeten naar mijn eigen standaard die ik daarvoor aanleg. Beter dan sommige anderen, mompelde de chauffeur. Mogelijk, is mijn antwoord, maar niet zo goed als ik nodig vind! Maar dan kun je toch die dingen blijven doen waardoor je in de stad zo goed bekend staat? Inderdaad, dat wil ik ook blijven doen, en dat heb ik ook laten weten, vandaar waarschijnlijk deze eervolle, onverkiesbare, dertiende plaats die helemaal naar mijn zin is.
Dus we gaan je nog wel zien in Delft? Nou en of, maar om gezondheidsredenen zal ik wel wat vaker naar mijn caravannetje in de Kempen kunnen wanneer ik geen raadslid meer ben. En de website bijhouden, persberichten schrijven, stukken van anderen redigeren, dat kan ik van daaruit ook. Twee dagen daar en vijf hier, dat lijkt mij een mooie verhouding. Zul je het niet missen? Ja, hoewel het belangrijkste: de stad, blijft, zal ik het speciale gevoel missen om in de raadszaal te zijn, en daarover gaat alvast onderstaand gedicht, dat opgedragen is aan (maar niet uitsluitend) de raadszaal zelf.
AFSCHEID
je t’inventerai des mots insensés que tu comprendras (Jacques Brel)
ik wil je één ding zeggen voor ik ga, wil ik je in stilte zeggen voor ik ga
er blijft een draad, een rode draad die zich van rode hemd naar rode hemd ontspint en rode hart met rode hart verbindt
zo weet je dat ik je nadat ik weg gegaan ben vind wanneer ik in de verte staande naar je kijk en je zie gaan
dit wou ik zeggen, of liever nu ik vertrokken ben, voor je op mijn verlaten zetel leggen
dit is het enig ding dat ik je wilde zeggen voor ik ging
21-06-2009 <SCHOTEL>
Ben je volgens de PVDA in Delft geintegreerd als je schotel op het balkon staat?
drie Bovenstaande vraag stelt Bram Stoop op zijn website, en ik wil er graag een persoonlijke reactie op geven. Ik heb namelijk drie TV-schotels in gebruik: een grote schotel op het dak van mijn schuurtje, een kleinere aan de buitenmuur van mijn werkkamer en een derde bij mijn tweedehands caravan in Hooge Mierde. Is er nu iets mis met mijn mate van integratie, en wat heeft dat überhaupt te maken met mijn PvdA-lidmaatschap?
gericht op de wereld Ik ben gewoon niet tevreden met het Delftse kabelaanbod (en nog veel minder met het aanbod van UPC in de gemeente Reusel-de Mierden), waar behalve NL1, 2 en 3 weinig van mijn gading bij is. Via mijn schotels stel ik mij open voor de wereld om mij heen, en krijg ik informatie en cultuur van France24, RAI3, Maroc, Al Jazeera en ERT (Griekenland), om maar een paar kanalen te noemen van de tientallen favorieten die ik heb onder de meer dan 1000 zenders die ik kan ontvangen. Mijn zoon kan bovendien naar het NBA-kanaal kijken en zo zijn idool Coby Brian zien basketballen met de L.A. Lakers. Mankeert er nu iets aan onze integratie, mijnheer Stoop? Volgens mij is het eerder andersom, en stellen mijn zoon en ik ons alleen maar méér open voor de wereld om ons heen, via die schotels.
integratie en participatie Er zijn wel betere criteria dan “een schotel op het balkon” om vast te stellen dat een aantal mensen in Delft zich opsluiten in hun eigen kleine wereldje. De gemeente hanteert die criteria en werft actief onder mensen die daaraan voldoen om ze te helpen, volwaardiger mee te doen (“participeren”) aan de Delftse samenleving en zo te integreren. Ook het gratis maken van de inburgeringscursussen helpt daarbij. Dat laatste geldt trouwens voor alle Delftenaren ongeacht “herkomst”: als je een laag inkomen hebt, geniet je allerlei financiële voordelen, zodat je toch zo veel mogelijk kunt meedraaien.
niet intrappen Volgens mij wilt u helemaal niet dat mensen integreren. Door uw suggestieve vraagstelling probeert u immers –bewust of onbewust- groepen mensen tegen elkaar op te zetten en de kloof te verbreden in plaats van te versmallen. Blijkbaar heeft u in de gaten dat er verkiezingen naderen en dat deze insteek u stemmen kan opleveren. Het is te hopen voor Delft dat mensen daar niet intrappen.
19-05-2009 <ANGST>
geïrriteerd "Sinds Jolanda Gaal stukjes schrijft op Onafhankelijk Delft loopt PvdA-er Rolf Clason, de Franse gedichtenman in Delft bibberend rond met schijt in zijn broek." Aldus Harrie Fruyt van Hertog, blijkbaar geïrriteerd door mijjn vorige column (zie hieronder, de column van 10-05-2009).
projectie Nou, mijnheer Fruyt van Hertog, ik prijs mij al jarenlang gelukkig om het feit dat ik helemaal nergens bang voor ben. Ik vermoed dat er hier sprake is van wat psychologen "projectie" noemen. Zowel bij mevrouw Gaal als bij u bespeur ik angst voor de veranderingen die het leven nu eenmaal voor ieder van ons in petto heeft, een angst die u beiden liever op anderen projecteert, die door u collectief als "veroorzakers" van die veranderingen worden aangeduid en nagewezen.
fatsoenlijk Een fatsoenlijke politicus heeft geen angst om de horizonten te zien verschuiven, maar tracht de bakens tijdig te verzetten wanneer de situatie dat nodig maakt, erop lettend dat iedereen een beetje fatsoenlijk kan leven. Daarbij zet hij/zij erop in, mensen met wangedrag aan te pakken, maar niet te generaliseren waardoor hele groepen in onze samenleving in een kwaad daglicht komen te staan!
makelaars in angst En denkt u nu alstublieft niet dat het mij ergert dat u mij zo afschildert, mijnheer Fruyt van Hertog. Ik moet er alleen maar een beetje om lachen: een kinderlijke en armzalige poging om een tegenstander in diskrediet te brengen. Zowel u als mevrouw Gaal zijn in mijn ogen makelaars in angst, maar dat vak oefent zij slimmer uit dan u. Overigens zie ik tot mijn verbazing dat u nu ook al de Fransen als een bedreiging ervaart... tja, al die hordes Fransen die Nederland overspoelen met hun rare eetgewoonten en hun achterlijke godsdienst (Frankrijk, oudste dochter van de Kerk)! Maar stel u gerust: mijn naam is niet Frans, maar Zweeds, afkomstig van een betovergrootvader die uit het arme Zweden wegtrok om onder de generaal Bernadotte te dienen in het leger van Napoleon. Bij terugkomst uit Moskou vond hij in Groningen een vrouw en integreerde. Hij was een 1e-generatie allochtoon, en ik een 5e-generatie.
zonlicht Gaat u beiden overigens gerust door met het openbaar maken van uw mening. Ik roep u daartoe op, niet alleen is het uw goed recht, maar bovendien: het zonlicht is het beste ontsmettingsmiddel.
10-05-2009 <NIEUWE KANDIDAAT VOOR DE RAAD>
een ander aan het woord
Vandaag laat ik een ander aan het woord, en wel een kandidaat voor de lijst van Onafhankelijk Delft die zich voorstelt op de site van haar partij. Ik geef er geen uitgebreid commentaar op, want de karikatuur die haar woorden van Delft en Nederland maken, spreekt voor zich:
"Gelukkig is daar al bij het ochtendgloren, in de nabije verte, de voedselbank. Hij brengt redding in het land der wanhopige hongerigen en daar waar de keizer zonder kleren zit. Het walhalla opnieuw gevonden op aarde, de voedselbank. Stevig geworteld in de grondvesten van onze samenleving Een driewerf Hoera !! Je kan er shoppen zonder te betalen of tegen reduceerd tarief. Het is nog even wachten op een wat sjiekere naam,meestal in het frans, zodat de beter gesitueerden onder ons,ook daar tegen een flinke reductie, een Chanelletje kunnen uitzoeken. Zoals de Zeeman veranderd is in Maritiem en de C1000 in C Mille, dat staat sjieker, zo zal de voedselbank eens de naam krijgen die ervoor zorgt dat we zonder schaamte kunnen zeggen: "Ik shop bij La Nourriture". Nederlanders moeten zich schamen.... Hele volkstammen komen ons land in. De meeste ervan zijn economische vluchtelingen, de echte vluchtelingen daargelaten en profiteren van onze verworvenheden. Onze dochters worden misbruikt en onze zonen vechten in overzeese gebieden tegen een vijand zonder moraal, kanonnenvlees. Een vijand die niets heeft te verliezen. Wij zijn de kapitalisten maar wie wonen er o zo graag in dit land ? Wat zoeken zij tussen de door ons vergaarde "rijkdom"? Is het niet meer een verkapte vorm van landjepik ? Maar we moeten ons niet druk maken. Wij hebben de voedselbank. Dank u wel meneer Balkenende, de woordspelingen op uw naam daargelaten."
Jolanda Gaal Kanididaat raadslid 2010 voor Onafhankelijk Delft
01-03-2009 <ZONDAGOCHTEND OP HET LAND>
de imitatione
Vanochtend word ik gewekt door een merelman die al met het oog op het broedseizoen zijn territorium afbakent. Kennelijk kiest hij voor zijn aanstaande nest de jonge kastanje waaronder hier, in Hooge Mierde, mijn caravan staat. Ik doe de gordijnen open… jammer: dichte mist, dus moet ik mijn plan om met mijn motor naar het nabijgelegen Turnhout (B) te rijden en de rommelmarkt te bezoeken, laten varen. Terwijl ik koffie zet, een eitje kook en de e-mail lees, zet ik de televisie aan en val in gesprekken met Herman Wijffels, Anton de Wit en Antoine Bodar. Stuk voor stuk mensen die mijn interesse hebben, ook al ben ik het lang niet in alles met ze eens. Wijffels vertelt over het gebrek aan verbinding tussen de mensen, over zijn hoop dat Obama daartoe kan inspireren, ook over zijn jeugd in Zeeuws-Vlaanderen en het besef dat hij daardoor nog altijd bij zich draagt van de verbondenheid van de mens met de natuur. Dat kan ik hier, in de landelijke rust, wel invoelen. De Wit ken ik nog maar sinds gisteren, waar hij schitterde in de discussie (in Rondom 10) over de plotseling om zich heen grijpende schepping/evolutie hype, en zich profileerde als “orthodox katholiek”. Met Bodar heb ik altijd wat moeite: hij die achteloos spreekt over een “bevolking waarvan de meerderheid bestaat uit heidenen”, maar die op mij nogal zelfingenomen en gemaniëreerd overkomt. Dan voel ik mij toch in religieus èn sociaal opzicht meer verwant met De Wit en zijn moderne versie van Thomas à Kempis’ De imitatione Chisti.
evenwicht
Intussen bekijk ik Google Nieuws en stuit op het bericht dat de PVV, de structuurloze politieke partij zonder leden van Geert Wilders, volgens de laatste peiling van Maurice de Hond de grootste potentiële fractie is. Vanzelf gaan mijn gedachten weer naar de discussie van gisteravond, waarin ook enige malen geschermd werd met het “recht op vrijheid van meningsuiting”. Het hindert mij dat dit grondrecht, onder andere vastgelegd in artikel 7 van de grondwet, door veel mensen geïsoleerd wordt uit een context waar het thuishoort. Wijffels had het daarnet over “verbondenheid” tussen mensen, en zo is er verbondenheid tussen dit artikel 7, lid 1 Gw. (ook vastgelegd in artikel 7 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens) en de “vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst” (art. 9 EVRM). In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is er geen volgorde van belangrijkheid aan te geven tussen die grondrechten onderling, maar dienen ze elkaar in evenwicht te houden. Het is dan ook onterecht, en Rutte doet daar ook aan mee, om de vrijheid van meningsuiting boven de andere grondrechten te plaatsen. Bovendien dienen deze klassieke grondrechten niet in de eerste plaats om de verhoudingen tussen de burgers onderling te reguleren, maar om de overheid af te houden van bemoeienis met privé-zaken van de burgers. Wat burgers elkaar wel of niet mogen aandoen, is veel meer vastgelegd in het Wetboek van Strafrecht.
wij en zij
Een voorbeeld: ongeveer een jaar geleden werd ik op straat in Delft bedreigd door een man die zich ergerde aan mijn rode jasje. Hij voegde mij toe dat “wij” voor ons leven moest vrezen wanneer “zij” binnenkort aan de macht kwamen. Dat heeft niets te maken met de grondrechten, maar alles met artikel 285 WvS, waarin bedreiging strafbaar gesteld is. Overigens werd ik uit mijn benarde positie ontzet door een dakloze alcoholist die mij herkende en voor mij opkwam. En dat heeft weer van alles te maken met verbondenheid, elkaar kennen in de medine, elkaar ontmoeten, leren verstaan, samen te leven in de wereld die, for the time being, van ons samen is, of liever gezegd: onze gezamenlijke verantwoordelijkheid is.
bisschop - επίσκοπος
Vlak na de verkiezingen van 2006 had ik een gesprek met de toenmalige afdelingsvoorzitter van de PvdA-Delft. Hij was geschokt toen ik te kennen gaf dat ik mijn inspiratie als socialist mede haal uit mijn (aangenomen) katholieke geloof zoals belichaamd door de leider van de kerk. Die schok was snel voorbij toen ik preciseerde dat ik niet de paus bedoelde, maar Christus. Daar moest ik de afgelopen weken vaak aan denken, toen het ging over de belachelijke en abjecte ideeën van bisschop Williamson. Een bisschop nota bene, die er als ‘epi-skopos’ op moet toezien dat wij niet in dwaling raken.
24-01-2009 <GASTCOLUMN>
Voor de verandering laat ik eens een ander aan het woord: Jan Franssen, Commissaris van de Koningin van Zuid-Holland. Ik vind het interessant en behartenswaardig, wat hij zegt in VNG-Magazine van 23 januari 2009:
"De opkomst van het populisme is fundamenteel verkeerd. Het doet mij denken aan de politicus die à la de sneldichter Willy Alfredo zegt: “Roept u maar” — zo werkt het natuurlijk niet. Burgers hebben per definitie nauwelijks een coherent samenhangende visie op de maatschappij; zij hebben opvattingen op onderdelen en het is aan politici om daarin samenhang aan te brengen, om keuzes te maken. Dat is hun vak. En keuzes maken brengt altijd met zich mee dat je op het ene terrein mensen wel hun zin kunt geven en op het andere terrein niet. Populisme kan nooit het antwoord op grote problemen zijn, het is slechts bevrediging van het moment. Politici en bestuurders hebben de verantwoordelijkheid leiding te geven. Als dat niet lukt, kun je een klimaat creëren waarin mensen in toenemende mate zeggen: geef mijn portie maar aan Fikkie."
24-12-2008 <VRAGEN WAAR IK (N)IETS MEE KAN>
De Kloof
”Wat vind je nou zo leuk aan politiek?” is een vraag die mij vaak wordt gesteld. Soms is de vragensteller echt geïnteresseerd in mijn zieleroerselen, soms verbaasd, vaker min of meer geërgerd. Mijn antwoord echter, is altijd hetzelfde: ik hoor niet tot de vergadertijgers die het liefst zien dat de hele stad naar bed is, maar zij nog in de vergaderzaal zitten. Ook hoor ik niet tot de debatingfanaten die ik vaak als een tijger op de microfoon zie springen om een ander de loef af te steken, noch tot de eeuwige querulanten die gemarineerd zijn in het besef dat “de overheid” (waartoe zij zelf behoren!) er per definitie op gericht is, “de gewone mensen” tekort te doen, en die zodoende zelf de kloof tussen burgers en politiek, die zij zeggen te bestrijden, elke dag opnieuw weer scheppen en reproduceren.
Bijstaan
Nee, wat ik het leukste vind om te doen, is de “ombudsfunctie” van raadsleden. Natuurlijk, het is helemaal geen taak of prerogatief van de gemeenteraad om individuele burgers bij te staan in hun contacten of aanvaringen met de gemeente of andere (overheids)organen, maar die burgers komen wel naar je toe met hun sores, en ik probeer altijd de helpende hand toe te steken. Je helpt er immers mensen mee, je hebt toch vaak wat gemakkelijker toegang tot een ambtenaar, een dienst, een wethouder. Bovendien kom je van die burgers ook veel te weten over dingen die structureel niet goed zitten, althans beter kunnen, en dat neem je weer mee naar de politieke arena.
Gebroken glas
Veel vragen in 2008 waren gemakkelijk op te lossen: -“Waar moet ik zijn als mijn licht gehandicapte volwassen zelfstandig wonende kind van zorgaanbieder wil wisselen?” (Bij MEE.) –“Er ligt vaak gebroken glas bij ons op de parkeerplaats, hoe kan ik dat weg laten halen?” (Bel 14015). En passant raak ik zelf ook op de hoogte om voor sommige problemen permanente oplossingen te kunnen voorstellen. Bij de meer gecompliceerde vragen bel ik zelf eerst met ambtenaren, met het Startpunt Wonen-Zorg-Welzijn, met de patiëntenvertrouwenspersoon van het RdGG, etc., alvorens terug te keren met informatie voor de vragensteller. Niet zelden verbetert de betreffende ambtelijke organisatie de communicatieprocedures naar aanleiding van zo’n vraag.
Italiaans
Ik vind het leuk, te merken dat mensen ook aan elkaar doorvertellen dat ze mij maar eens moeten bellen als ze met een vraagstuk zitten. Stel ik mij voor bij de eerste les van de cursus Italiaans in het buurthuis, zegt één van de andere cursisten: “Clason? Het gemeenteraadslid? Ik hoorde van mijn schoonzuster dat u haar geholpen heeft met (….), kunt u mij dan misschien ook helpen met (….)?”
Bushaltes
Er zijn natuurlijk ook vragen waar ik in eerste instantie niets mee kan. Zo krijg ik al zo lang klachten over de staat van het openbaar vervoer in Delft, de frequentie, de routes, de halte- en overstaptijden, de afwezigheid van bus en tram bij station Delft Zuid. Het is zuur om in feite steeds weer te moeten antwoorden dat je daar niet veel aan kunt doen, omdat het helemaal niet onder de gemeente valt, maar onder Haaglanden. Toch kan dat ook nieuwe uitzichten bieden: ik ben momenteel bezig met een verbetering van de bussenloop en de halteplaatsen bij het Reinier de Graaf Gasthuis. Ik heb al een gesprek gehad met de Manager Facilitair Bedrijf van het RdGG (op haar uitnodiging nadat AD en TV-West mij geïnterviewd hadden), en de toezegging gekregen dat zij bereid zijn, stukjes grond ter beschikking te stellen om de bushaltes meer gemak en veiligheid te verschaffen en het verkeer een betere doorstroming te bieden, en dat zij tevens willen werken aan betere looproutes. Wethouder Anne Koning beziet inmiddels wat het college op dit punt bij Haaglanden kan bereiken, en hoe de gemeente kan inspelen op de toezeggingen van het RdGG.
Bouwplannen
Tenslotte zijn er ook vragen die echt tot niets leiden. Onlangs bezocht ik een meneer die zich beklaagde dat er een omvangrijk lelijk bouwwerk tegenover zijn huis gebouwd werd, en dat hij door de gemeente niet persoonlijk voorgelicht was over het voorgenomen bouwplan. Het gesprek begon goed: ik was het immers met hem eens dat het een lelijk ding was, en dat ik ook niet blij zou zijn als dat 80 meter van mijn keukenraam stond. We begonnen onenigheid te krijgen toen de vraag zich aandiende of het werkelijk nodig is, iedereen persoonlijk in te lichten als bouwaanvragen al gepubliceerd worden in de Stadskrant en de mensen zich kunnen abonneren op een gratis e-mail-melding bij bouwplannen binnen een zelf te kiezen straal van de woning. (“Die Stadskrant krijg ik vaak niet en als hij wel komt, lees ik hem niet, en ik wil ook geen computer en geen DigID.”) Het gesprek werd er niet plezieriger op toen ik uitlegde dat persoonlijk aanschrijven lang niet ieders wens is, en dat niettemin wel ieders geld daaraan besteed wordt, waarbij bovendien de moeilijkheid is, welke straal rond het bouwplan aangehouden moet worden. Ronduit vijandig werd de sfeer echter, toen meneer mij plompverloren meedeelde dat de gemeente er beslist op uit was, hem dwars te zitten, omdat hij lastig was voor de uitvoering van het bouwplan. Toen ik informeerde, wat voor belang de gemeente daarmee op het oog had, kreeg ik te horen dat ambtenaren steekpenningen zouden hebben aangenomen om de bouw in strijd met de voorschriften doorgang te doen vinden. Hij beriep zich daarbij op een collega-raadslid dat hem dat verteld zou hebben. Toen kon ik deze meneer tegen mijn verwachting in toch nog helpen met een advies: ik heb hem aangeraden, van deze zaken aangifte te doen bij justitie.
Op weg
Ik laat dit verhaal niet in mineur eindigen. Het ombudswerk is en blijft voor mij een van de mooiste kanten van het raadslidmaatschap, en de mensen weten mij te vinden, dat is de laatste dagen wel weer gebleken. Het was een goed 2008, waarin ik veel mensen op weg heb mogen helpen. Ik wens alle burgers van Delft een goed 2009.
(Van de ten tonele gevoerde burgers zijn persoonlijke kenmerken gewijzigd om herkenbaarheid tegen te gaan.)
18-12-2008 <AFSCHEIDREDE WIM BOT>
Ons mede-raadslid Wim Bot (Groen Links) heeft in de raadsvergadering van 18 december 2008 afscheid genomen. Zijn afscheidsrede bevatte een reeks weldoordachte en wijze gedachtengangen. Zo'n afscheidsrede geeft natuurlijk de mogelijkheid, dingen naar voren te brengen die niet bij iedereen even goed zullen vallen. Ik constateer met enige "tristesse" dat het inderdaad niet verstandig is, bepaalde zaken aan de orde te stellen als je er prijs op stelt, nog verder te kunnen functioneren. Ik ben er des te gelukkiger mee dat Wim hier geen blad voor de mond neemt. Klik hier voor de integrale tekst van zijn betoog op de website van de PvdA-Delft.
23-11-2008 <ALCOHOL EN MEISJES>
Deze week werd bekend uit onderzoek van verslavingsinstelling Iriszorg, dat jonge meisjes steeds meer zuipen. Sterker, dat in de leeftijd van 12 tot 17 jaar de vrouwelijke cliënten bij Iriszorg voor het eerst in de meerderheid zijn. (Bron: Frans Verstraten, hoogleraar psychologische functieleer aan de Universiteit Utrecht, in de Volkskrant)
Professor Verstraten voorspelt op basis van dit gegeven dat de ontwikkelingsvoorsprong die meisjes hebben, door alcoholgebruik op termijn teniet zal worden gedaan. Voor mij reden om het hier nog maar weer eens onder de aandacht te brengen: het is immers pure vernietiging van menselijk kapitaal als jongeren hun zenuwstelsel in zijn ontwikkeling belemmeren door alcoholgebruik, en het is des te betreurenswaardiger dat meisjes hun psychologische voorsprong hiermee laten vervliegen. Zij kunnen dat voordeel immers goed gebruiken bij het verkleinen van de maatschappelijke achterstand die nog altijd niet geheel weggewerkt is.
Misschien moet ik maar eens gaan vragen of en hoe de gemeente Delft bij het jeugdalcoholbeleid speciale aandacht schenkt aan meisjes. Voor wie het inmiddels vergeten is: voor mij begon dit dossier toen ik een paar jaar terug 's nachts om 2 uur met een politiepatrouille drie meisjes van 14 jaar met alcohol aantrof bij de Nieuwe Kerk.
09-11-2008 <DE DEMOCRATIE>
samen Aan het begin van de raadsvergadering van afgelopen donderdag werd een motie van de SP over buurthuis De Wending behandeld. Wethouder Rensen sprak de hoop en de verwachting uit dat de vrijwilligers en de BWD er samen uit zullen komen om op een goede manier verder te gaan. Daarmee bestond er dus geen behoefte aan de motie. Deze werd bij de stemming verworpen.
boos Buurtbewoners uit het Westerkwartier, die in groten getale aanwezig waren op de publieke tribune, stonden bij het bekend worden van deze afloop boos op en verlieten de zaal. Bij hun boosheid kan ik mij wel iets voorstellen: tussen deze mensen en de BWD is het niet goed gegaan en dat roept frustratie op. Bovendien voert de BWD een alcoholmatigingsbeleid uit waarvoor de gemeenteraad het kader gesteld heeft, wat uiteraard ook niet naar ieders zin is. Als je vindt dat je de vrijheid moet hebben om lekker door te drinken, is het natuurlijk niet prettig dat de overheid zich daarmee bemoeit. Toch moet je daarbij bedenken dat de overheid met geld van de burgers een voorziening als een buurthuis mogelijk maakt, en dat de burgers mogen verlangen dat hun geld niet (mede) gebruikt wordt om gewoonten aan te wakkeren die leiden tot sociale en medische problemen. Wie die gewoonten desondanks trouw wil blijven heeft immers de supermarkt en het café tot zijn beschikking en het staat een ieder (boven de 16) vrij om daar gebruik van te maken!
democratie Eén man hoorde ik bij het verlaten van de raadszaal luid en duidelijk roepen: Het Westerkwartier heb een mooi vuurtje met oud en nieuw: buurthuis De Wending! Hopelijk was het een niet goed doordachte opmerking, in een opwelling gemaakt, maar anders is het een ernstige zaak: bij democratisch genomen besluiten moet iedereen die de democratie een goed hart toedraagt, zich neer kunnen leggen of anders is de democratie om zeep en regeert de straat zoals maar al te vaak gebleken is (1792-1794, Frankrijk en 1966-1969, Chinese Volksrepubliek). Ja, zult u misschien zeggen, maar die "Terreur" en die "Culturele Revolutie" kwamen toch niet van onderaf, die werden toch door bepaalde politieke groeperingen aangewakkerd of geïnitieerd? Tja... u zegt het!
oproep Ik roep dan ook elke politicus in Delft op, van bovenstaande opmerking afstand te nemen. U bent allen democratisch verkozen om met zorgvuldige afweging van individuele en groepsbelangen besluiten te nemen in het algemeen belang. Natuurlijk moet er alle ruimte zijn voor inspraak, dialoog, hoor en wederhoor, maar uiteindelijk is er maar één plaats waar namens allen de besluiten genomen worden.
06-11-2008 <WAARHEID EN LOGICA: EEN GRAP?>
Vandaag trof mij de volgende uitspraak van Onafhankelijk Delft-voorman M. Stoelinga: "De gouden pump, Je ziet haar nooit. Femke zegt nooit wat, en ze spreekt ook de waarheid niet, ik heb nog nooit iets grappigs gehoord(...)" Mijnheer Stoelinga, niet alleen is het onwelvoeglijk om onze fractievoorzitter er zomaar van te beschuldigen dat zij een loopje neemt met de waarheid (zonder zelfs maar één voorbeeld te geven om uw pretentie te staven), maar uw uitspraak geeft daarenboven blijk van een gebrek aan elementaire logica in uw denktrant. Maar er is nog hoop: via deze link: http://www.fecundity.com/logic/ kunt u een gratis boek over die materie downloaden. Leest u dat eens, dan zal ik mij niet verder opwinden over uw uitspraak, die het overigens best als grap zou hebben gedaan op het Delfts Blauwe tegeltje dat u als uw bijdrage aan de begrotingsdiscussie presenteerde.
08-09-2008 <JOOP DEN UYL? WIE IS DAT?>
In Proeflokaal (het tijdschrift voor lokaalbestuurders van de PvdA) lees ik een opmerking van Maurice de Hond:
"Allereerst lijken velen in de PvdA niet te beseffen dat inmiddels bij de volgende verkie- zingen circa de helft van het electoraat na 1965 is geboren. Dat zijn kiezers die of niet geboren waren of maximaal 12 jaar waren toen Den Uyl voor het laatst Minister-President was en voor het eerst in 1986 of later voor de Tweede Kamer hun stem hebben uitgebracht. Dat zijn ook kie- zers die maar voor een heel klein deel van ver- kiezing tot verkiezing dezelfde partij stemden. Elke verkiezing dus weer geworven dienen te worden als kiezer."
Inderdaad, De Hond heeft groot gelijk. Den Uyl was premier van 1973 tot 1977 en overleed in 1987. De helft van de huidige kiezers was nog geen 12 jaar toen het kabinet Den Uyl viel. Voor mijzelf voelt dat als een drama dat gisteren plaatsvond, gevolgd door de mislukking van het tweede kabinet Den Uyl na de glorieuze verkiezingsoverwinning van de PvdA (53 zetels).
Toch besef ik maar al te goed dat het voor mij zo voelt, maar dat het niet gisteren was, maar al lang geleden, voor heel veel mensen onpeilbaar lang geleden. Al die nieuwe kiezers moeten wij zelf telkens opnieuw werven, en daarbij kunnen wij niet terugvallen op Den Uyl. We moeten de wijk in, de straat op, naar organisaties, om te laten zien wat we doen voor de stad en vooral om te horen wat er leeft. Ik weet dat maar al te goed, en ik doe het ook. Vanavond zal ik het eerste deel van de fractievergadering missen, omdat ik in mijn buurthuis moet zijn, op bezoek bij de soeverein: de burger. Ook blijf ik er binnen de partij op hameren: je kunt niet binnenskamers blijven roepen dat je zoveel doet; je zult ermee de boer op moeten. Aan die communicatie blijft het vaak ontbreken, dat praat niemand me uit mijn hoofd.
En bovendien geldt de Wet van Clason: stemmen verlies je bij tienduizenden tegelijk, zowel door eigen schuld als door toedoen van anderen, maar terugwinnen moet je ze één voor één, en dat moet je zelf doen.
06-08-2008 : <JONGEREN EN ALCOHOL, EEN DOSSIER ZONDER EINDE>
Afgelopen weekend werd Delft weer opgeschrikt door de opname in het Reinier de Graaf Gasthuis van vier Delftse jongeren met een alcoholcoma. Kinderarts Nico van der Lely (ik heb hem niet gesproken, maar hoorde het van ooggetuigen) hierover:"Ik ben dit helemaal zat, er moet een alcoholverbod voor onder de 21 jaar komen."
LEKKER HELDER
Zoals bekend heeft de voltallige gemeenteraad het onder onze regie ingediende initiatiefvoorstel "jongeren en alcohol" aangenomen (maart 2007), en hebben we dan ook in juli 2008 de aftrap gehad van de campagne "lekker helder", met een alcoholvrije disco in Speakers, die uitverkocht was en een groot succes genoemd mag worden.
JONGEREN MOETEN 'S MIDDAGS KUNNEN DRINKEN???
Met grote verwondering las ik dan ook dit weekend de volgende uitspraken van Math Boomkens in het artikel over Buurthuis De Wending in Delft op Zondag:Hij is, zegt hij, ‘niet boos, maar verdrietig’ over hoe de afgelopen maanden zijn verlopen. “De contacten tussen ons en Breed Welzijn Delft werden de laatste tijd steeds moeilijker", vertelt hij afgelopen donderdagmorgen voor het Stadhuis terwijl hij uitkijkt over zijn groentekraam op de markt. “Het vertrouwen van onze kant is geslonken tot nul." Veel vrijwilligers en medewerkers van het Buurthuis denken volgens hem dat er een spelletje wordt gespeeld tussen Breed Welzijn Delft en de Gemeente.”Ze willen het alcoholbeleid veranderen, zegt hij. “Maar het is heel logîsch”,vervolgt hij.”Als je een activiteit hebt waar tweehonderd man op afkomt, dan wordt er meer gedronken dan wanneer er maar tien man zit” Breed Welzijn Delft probeerde dat drankgebruik drastisch terug te dringen. Zo mochten de jongeren vóór vijf uur ’s middags in De Wending geen alcohol drinken. Boomkens: “Als je de opdracht krijgt om een boerenkapelmiddag zonder alcohol te organiseren, dan is dat hetzelfde als dat je moet gaan voetballen zonder bal. Het Buurthuis was altijd van de buurt", merkt hij op. “Maar door steeds alle activiteiten tegen te werken, wordt het steeds minder van de buurt." Tijdens de laatste vergadering met de medewerkers van De Wending, de Gemeente Delft en Breed Welzijn Delft is Math Boomkens boos weggelopen.
BLIJVEN OPLETTEN
Inderdaad, mede als gevolg van ons voorstel is het alcoholmatigingsbeleid nog verder aangescherpt, en daar ben ik blij mee. Ik deel de verontwaardiging van dokter Van der Lely, en mijn broek zakt af als ik Boomkens hoor zeggen dat je geen jeugdactiviteiten kunt organiseren als daar geen alcohol aan te pas mag komen. Da gemeenteraad heeft het gelukkig unaniem nodig gevonden, hieraan paal en perk te stellen en ik blijf scherp opletten of het College doorgaat op de goede weg die ingezet is.
26-08-2008 De eerste column van het nieuwe seizoen:
<PROACTIEF = NAAR DE BURGER TOE>
Op de site van wethouder Anne Koning (www.annekoning.nl) lees ik deze week:"(...) een tip voor mensen die de bouwaanvragen in hun wijk willen bijhouden, maar de stadskrant niet altijd zien. Als je een digid hebt (www.digid.nl) kun je bij je persoonlijke internetpagina bij de gemeente (www.gemeentedelft.info/idd/pip) je abonneren (email) op de aangevraagde bouwaanvragen uit je wijk. Je kunt er trouwens ook aanvinken dat de agenda’s van de raadscommissies worden gemaild."
OK denk ik dan, een goed staaltje van pro-actief optreden: de wethouder denkt eraan, de burgers attent te maken op het feit dat je met een paar muisklikken kunt zorgen dat je op de hoogte blijft van bouwplannen in je wijk, en tevens van het reilen en zeilen van je gemeenteraad(scommissies). Zelf ben ik vaak kritisch over het communiceren van de gemeente, maar hier is een bestuurder aan het woord die vooruitkijkt.
Wie schetst echter mijn verbazing bij het lezen van het commentaar hierop van redacteur Fruyt van Hertog op de doorgaans goed geïnformeerde website www.politiekdelft.nl ?"Ik heb een echte tip! Nog beter zou het zijn als jij als verantwoordelijke wethouder ruimtelijke ordening de mensen proactief en direct informeert over plannen die in hun naaste omgeving uitgevoerd gaan worden. Zo moeilijk is dat toch niet! Motto: wie voor mij werkt is mijn knecht. Dat ben jij en niet andersom de mensen met onnodig werk lastig vallen."
Werk, Harrie? Lees ik dat goed, over die paar wijsvingerbewegingen? Dat noem ik nou een echte gotspe! Afgezien nog van de nodeloos grievende toonzetting. En meen je dat nou, Harrie, dat wie voor jou werkt je knecht is? Goed om te weten, dat jij zó naar mensen kijkt. En dan, niet iedereen wil dat toch weten, dus wat is er tegen om de mensen ervan op te hoogte te brengen dat ze hiervoor kunnen kiezen?
09-11-2008 <DE DEMOCRATIE>